ในแชตกลุ่ม
โพลเรื่องวันเสาร์
“เสาร์นี้ ก๋วยเตี๋ยวหรือปิ้งย่าง โหวตด่วน” แพรวตั้งโพลตอน 9.02 น. ภีมมาเห็นเอาตอน 11.40 น. ในช่องว่างระหว่างบทความว่าด้วยเหตุผลที่เสียงสัญญาณปิดประตูรถไฟฟ้าถูกตั้งไว้ที่ระดับเสียงนั้นพอดี กับอะไรสักอย่างที่เขาควรจะทำตั้งแต่เช้า เขาไม่ได้โหวต เขานั่งมองโพล
ตัวเลือกมีสองข้อ แต่ในสี่สิบข้อความข้างบนนั้น เพื่อนห้าคนเอ่ยชื่อร้านมาสี่ร้านไม่ซ้ำกัน และมีอย่างน้อยสองคนที่เห็นชัดว่าอยากไปร้านติ่มซำ โพลสองตัวเลือกบอกเรื่องนี้ไม่ได้ เขาคิดว่าเป็นไปได้ด้วยซ้ำที่ร้านปิ้งย่างจะชนะ ทั้งที่ไม่มีใครเลือกมันเป็นอันดับหนึ่งเลยสักคน
เขาเริ่มพิมพ์ “เรื่องเล็กนิดเดียวนะ แต่โพลที่มีแค่สองตัวเลือกบอกไม่ได้จริง ๆ หรอกว่ากลุ่มเราชอบอะไร ถ้ามีตัวเลือกที่สามซึ่งจับคู่เทียบแล้วชนะทั้งสองข้อ ซึ่ง” แล้วก็หยุดอยู่ตรงนั้น เพราะได้ยินเสียงแพรวอ่านข้อความนี้อยู่ในหัว เขาลบทิ้งทั้งหมด
แต่เลื่อนขึ้นไปอีกหน่อย มีคำถามที่นนท์ถามไว้ตั้งแต่วันอังคารและยังไม่มีใครตอบ ว่าชาเขียวชงน้ำเดือดแล้วขมจริงไหม หรือคนแค่พูดต่อ ๆ กันมา เขาเขียนไปหกบรรทัดอย่างประณีต เรื่องอุณหภูมิกับสารอะไรละลายออกมาตอนไหน เติมท้ายว่าส่วนหลังเขาไม่แน่ใจนัก แล้วกดส่ง นนท์ตอบมาเป็นรูปเลิกคิ้วข้างเดียว “วันนี้วันศุกร์แล้วนะภีม” ตามด้วยแพรว “ภีม ก๋วยเตี๋ยวหรือปิ้งย่าง” “ได้หมดเลย กี่โมงนะ” “บอกไปเมื่อชั่วโมงที่แล้วว่าทุ่มครึ่ง”
เขาเลื่อนขึ้นไปดู เธอบอกไว้จริง ๆ เขาโหวตก๋วยเตี๋ยว และเพื่อความชัวร์ก็ตั้งเตือนในโทรศัพท์ไว้ด้วย ก่อนจะเห็นว่าตั้งผิดไปเป็นวันอาทิตย์ จึงเลื่อนกลับมาหนึ่งวัน เขาอยากไปจริง ๆ เขาชอบคนกลุ่มนี้มากเกินกว่าจะรู้วิธีแสดงออก และการไปโผล่หน้าให้เห็นคือส่วนเดียวที่ส่งไปถึงพวกนั้นจริง ตอน 23.15 น. เขาเปิดแชตส่วนตัวหานนท์ “คนละเรื่องนะ อยากฟังไหมว่าทำไมโพลของแพรวถึงพังในทางเทคนิค เป็นโจทย์ที่สวยดีเหมือนกัน” “ไว้เล่าตอนกินข้าว” นนท์พิมพ์มา “ทุ่มครึ่ง วันเสาร์ ร้านก๋วยเตี๋ยว”