MBTI bilişsel işlevleri: bir işlev yığını nasıl okunur

İnsanların kişilik tiplerini tartıştığı herhangi bir yerde on dakika geçirirsen o dört harf ortadan kaybolur. Yerlerini Ni, Te, Fi, Se alır. Biri baskın Ne'dir. Bir başkasının zayıf Fe'si, anlaşılan, başına dert açıyordur.

Bunlar bilişsel işlevlerdir ve her tiple birlikte gelen dörtlü sıralı listeye işlev yığını denir. Gösterim kimyaya benzer ama daha çok muhasebeye yakındır. Herhangi bir dört harfli koddan yaklaşık bir dakikada çıkarılabilir ve bu sayfa bunun nasıl yapıldığını gösteriyor. Ayrıca genellikle atlanan bir kısmı, yani bunun ne kadarının test edildiğini de ele alıyor.

Dört işlev, iki yön

Fikir anketten daha eskidir. Carl Jung 1921'de yayımlanan Psikolojik Tipler'de dört zihinsel işlevi tanımladı ve bunları iki çifte ayırdı.

İkisi bilgi alma yollarıdır. Duyumsama somut olarak orada olana odaklanır. Sezgi, bir şeyin neyi çağrıştırdığına ve neye bağlandığına bakar. Diğer ikisi karara varma yollarıdır. Düşünme ilke ve tutarlılıkla karar verir. Hissetme değere ve ilgili insanlar üzerindeki etkiye göre karar verir. Bunlar bir tipin ortadaki iki harfidir: S veya N, ardından T veya F.

Jung herhangi bir işlevin iki yönden birine yönlendirilebileceğini ekledi. Dışa dönük, insanların ve nesnelerin dış dünyasını hedeflemek demektir. İçe dönük, fikirlerin ve izlenimlerin iç dünyasını hedeflemek anlamına gelir. İki yöndeki dört işlev sekiz kombinasyon verir ve kısaltması işlev için büyük, yön için küçük bir harftir. Te dışa dönük düşünmedir. Ni içe dönük sezgidir; I harfi zaten kullanıldığı için sezgiyi N gösterir.

Bir yığın sekizinden dördünü tercih sırasına göre listeler. Birincisine baskın, ikincisine yardımcı, üçüncüsüne üçüncül ve dördüncüsüne zayıf denir.

Dört harften bir yığın nasıl okunur

Kurallar, bir anket sonucundan Jung'un şemasına geçmenin yolunu bulmak zorunda kalan Briggs ile Myers'tan geliyor. Dört adıma sığıyorlar.

1. Ortadaki iki harfi al. Bunlar tipin tercih ettiği iki işlevdir, biri bilgi almak, diğeri karar vermek için.
2. Son harfe bak. İkisinden hangisinin dış dünyaya gösterildiğini söyler. J, karar verme işlevinin, yani T veya F'nin dışa dönük olduğu anlamına gelir. P, algılama işlevinin, yani S veya N'nin dışa dönük olduğunu belirtir. Diğer orta harf içe dönüktür.
3. İlk harfe bak. Bir E için ikinci adımdaki dışa dönük işlev baskındır ve içe dönük olan yardımcıdır. Bir I için ise tam tersidir.
4. Alt kısmı doldur. Üçüncül yardımcının zıttıdır ve zayıf baskının zıttıdır, burada S'nin zıttı N ve T'nin zıttı F'dir.

Bunu ENFP üzerinde dene. Ortadaki harfler N ve F. Son harf P, yani dışa dönük olan algılama işlevi: Ne. Hissetme de içe döner: Fi. İlk harf E olduğu için başı dışa dönük işlev çeker. Baskın Ne, yardımcı Fi. Zıtlar geri kalanını doldurur: düşünme üçüncü, duyumsama sonuncu.

Şimdi de bir içedönüğe bakalım, çünkü insanlar en çok üçüncü adımda yanılır. ISTP'nin ortasında S ve T var. P, duyumsamanın dışa döndüğünü söyler (Se); düşünme içe kalır (Ti). Ama tip bir I olduğu için başı içe dönük işlev çeker. Baskın Ti, yardımcı Se, ardından sezgi, en sonda hissetme.

Burada olana dikkat et. ISTP'nin son harfi P'dir ama baskın işlevi bir yargılama (karar verme) işlevidir. İçedönükler için son harf yığındaki ikinci işlevi, yani diğer insanların gördüğü işlevi tanımlar. Sistemin akla en ters gelen sonucu budur ve insanların kendinden emin biçimde yanlış tiplendirilmesinin başlıca kaynağıdır.

Yığının iddia edip harflerin etmediği şey

Yığın sadece harfleri tekrarlasaydı onu öğrenmek için hiçbir neden olmazdı. Daha güçlü bir iddiada bulunur: tek bir harfi değiştirmek her şeyi yeniden düzenleyebilir.

Standart örnek INFP ve INFJ'dir. Kağıt üzerinde tek bir harfle ayrılırlar ve neredeyse ikiz olmaları gerekir. Dört adımı uygula, alttaki ikisine çoğu tablonun verdiği yönleri ver ve INFP Fi, Ne, Si, Te olarak çıkarken INFJ Ni, Fe, Ti, Se olarak çıkar. İki listenin hiçbir ortak noktası yoktur. Birindeki her işlev, ötekinde ters yöne dönmüş olarak yer alır.

Yani teori, üç harfi paylaşan bu iki tipin oldukça farklı inşa edildiğini öngörür: biri neyin önemli olduğuna, diğeri işlerin nereye gittiğine dair içsel bir duyguyla hareket eder. Meraklılar bu öngörünün gördükleriyle eşleştiğini söyler. Gerçekten öyle olup olmadığı ayrı bir soru, cevabı da pek iç açıcı değil.

Diğer iddia listenin alt kısmıyla ilgilidir. Myers ve Briggs Vakfı, zayıf işlevi en az enerji alan ve en az bilinçli ve gelişmiş olan işlev olarak tanımlar. İşlev teorisi, insan yıprandığında beceriksizce yüzeye çıkanın bu işlev olduğunu savunur; her tipin baskı altında nasıl değiştiğini anlatan yazı da bunun kısaltmalar olmadan nasıl göründüğünü gösterir.

Uzmanların birbiriyle anlaşamadığı yerler

Üçüncü sıra, bunu meslek olarak öğreten insanlar arasında bile tartışmalıdır. Buradaki tip sayfalarındakiler de dahil çoğu tablo, üçüncül işlevi bir yönle birlikte verir. Myers ve Briggs Vakfı, tip dinamiklerine ilişkin kendi açıklamasında, üçüncül işlevin dışa dönük veya içe dönük bir süreç olarak ifade edilebileceğini belirtir. Bir yığın üçüncü sıraya Te yazdığında T kuraldan gelir, e ise bir ekolün geleneğinden.

Bunun ardında daha önemli bir mesele var. Hiçbir anket işlevleri ölçmez. MBTI ölçmez ve bu sitedeki test de ölçmez. Her biri dört tercih hakkında sorular sorar, dört harf üretir ve ardından yığın yukarıdaki adımlarla harflerden türetilir. Kimse senin Ni'ni gözlemlemedi; o hesaplandı.

Bunun ne kadarı test edildi

Bu sohbetlerdeki kendinden emin havanın düşündürdüğünden daha az.

En sert eleştiri tip topluluğunun içinden geldi. 2009'da James Reynierse, Isabel Briggs Myers'ın kurulmasına yardım ettiği Psikolojik Tip Uygulamaları Merkezi tarafından çıkarılan Journal of Psychological Type dergisinde The Case Against Type Dynamics (Tip dinamiklerine karşı gerekçeler) başlıklı bir makale yayımladı. İşlevlerin sıralanmasının anekdotlara dayandığını, verilere karşı kontrol edildiğinde başarısız olduğunu ve bırakılması gerektiğini savundu. Alternatifi basitti: dört tercihi her biri kendi işini yapan dört ayrı boyut olarak ele al, E ile I yalnızca E ile I'yı anlatsın, başka hiçbir şeyi değil.

Bu, dışarıdaki araştırmacıların zaten bildirdikleriyle uyuşuyor. Robert McCrae ve Paul Costa 1989'da Journal of Personality'de MBTI'yi bir Big Five anketiyle karşılaştırdıklarında, dört oldukça bağımsız ölçek buldular ve Jung'un teorisinin ya yanlış olduğu ya da araç tarafından yeterince yakalanmadığı sonucuna vardılar. Ayrıntılar MBTI ve Big Five yazısında.

Bunların hiçbiri yığınların boş laf olduğunu kanıtlamaz. Ama lehlerindeki kanıt, okurun tanıklık gibi tartması gereken türden: birçok kişi açıklamalarda kendini bulur, bunu sağlamak da kolaydır; nedenleri her tip açıklamasının neden insana uyduğunu anlatan yazıda.

İşlevler ne işe yarar

Yığını, dört harfin üzerine eklenmiş ikinci bir dil gibi görüyorum. Dört harf açıkça görebildiğin bir şeyi dışarıda bıraktığında faydalıdır: neredeyse aynı koda sahip iki kişinin bir karara neden zıt uçlardan yaklaştığı veya normalde dikkatli birinin kötü bir aydan sonra neden fevri hale geldiği gibi.

Sonucu geçersiz kılmanın bir yoluna dönüştüğünde faydalı olmayı bırakır. Soruları dürüstçe cevapladıysan ve sonra bir işlev açıklaması sana daha çok benzediği için kendini başka bir tipe ikna ettiysen, açıklama kendi cevaplarına karşı bir tartışmayı kazanmış demektir. Bu kötü bir takastır.

MBTI, bu siteyle hiçbir bağlantısı olmayan The Myers-Briggs Company'nin ticari markasıdır. Burayı tek başıma yönetiyorum ve psikolog değilim, buradaki hiçbir şey klinik veya teşhis amaçlı bir araç değildir. On altı kişilik tipi sayfasının her biri kendi yığınını listeler, böylece kendi çıkardığın yığını karşılaştırabilirsin ve test sana başlaman için dört harfi verir.